Gönül içinde ne varsa onu emreder, bedenin azaları da ona uygun davranışta bulunur. Gönüller kemalde olursa azalar da kemaldedir. Zevalde olursa azalar da zevaldedir.
"Kadere inanmak kederi giderir." İnsan güçsüzlüğünü bilerek, çaba harcayarak işini Allah'a teslim ederse iki kemalden birisine sahip olur: Amaca kavuşmak ya da sevaba kavuşmak.
Modernite öncesinde Katolik medeniyet tasavvurunda insan, ilk günahla çok yaralanmıştır, ıstırap çeker ve Hazreti İsa'ya yönelmesi, yükselmesi gerekir. Modernitedeyse, zaaflarıyla meziyetleriyle, olduğu gibi kabul edilen bir insan tipi vardır ve bu insan tipi kutsanır.
İslam medeniyeti tasavvuru, insanı Allah'ın yeryüzündeki halifesi olarak görür. Başlı başına bu, çok saltanatlı, aynı zamanda mesuliyetli bir dünya vaz ediyor. Cenab-ı Allah "İnsana kendi
ruhumdan üfledim," buyuruyor. İnsanın yapacağı şey, İslam peygamberinin sünnetine intibaktır.