ДаGugi

ДаGugi
@XlamiBlya
"Arbor numquam relinquit florem suum. Semper est flos qui arborem relinquit."
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sto camminando su una strada e raccolgo sia i fiori che le spine che incontro su quella strada.
Bir Sarki Söylerken Yasarmishsa Gözlerin Bir Kadehi Tutarken Titremishse Ellerin Ürpermishsen Bir Gece Yataginda Ansizin Yildizlar Opmüs Seni Askik Olmushsun Sevin Kargiligi Ha Varmis Ha Yokmus Hic Farketmez Sevdin Mi Yüreginde Cildirtan Bahar Bitmez Eli Sefa Tüketir Seni Kahir Eskitmez Yildizlar Opmüs Seni Ask Olmussun Sevin
John W. Waterhouse - Miranda
Yürüyordum. Yürüdükçe kapanıyordum. Geceden beri düşüncelerim kafamda birer bilyeye dönüşüyordu, hepsi bir yandan çemberler çizdiler. Bazı anlar oldu birbirleriyle çarpıştılar, bazıları hiç hareket etmediler; bazı çemberler tamamlandı, bazı çemberler yarıçaplarıyla sınırlı kaldı. Neydim ben? Sonunda ben de soruyorum o sihirli soruyu: Neydim ben? Bu soruyu ilk duyuşumun üstünden yalnızca iki ay geçti. Ne cevabını bulabilirdim ne de soran kişinin neden böyle bir soruyu yönelttiğini anlayabilirdim. Bu sorunun zihnimin derinliklerinden sessizce dilime varması için yalnızca iki ay yetmişti. Şimdi yürüyorum tenhalarda, yürüyorum ki bilyeler dursun, yorulana kadar yürüyeceğim. İşte şurada bir ağaç! Belki de onun dibinde oturmalıyım. Belki de lisede, okuldan çıktığım zamanlarda, annemin beni almasını beklerken yaptığım gibi o ağacı kendime dost belleyip ona sarılmalıyım. Evet, işte bunu yapmalıyım. Gittim onun yanına, üstünde yürüyen karıncaları daha önce hiç seher vaktinde izlememiştim. ‘’Ah!’’ dedim ‘’Gün nasıl da geçmedi bir bilseniz’’ ‘’Yatakta döndüm durdum. Onu düşündüm, geleceğimi düşündüm. Geleceğim ve o birbirinden ayrı mı iç içe mi diye düşündüm.’’ Başımı salladım. ‘’Evet, biliyorum.’’ dedim ‘’İnsanın bir şeyleri mahvetmesi için birçok yolu vardır. Kadere çomak sokmaksa bu yolların en beteridir.’’ Acaba o yolda mıyım? İnsan o yola girdiğinde mi böyle uzunca düşünür? Yoksa bu sorular bir çeşit başlangıçlara mı gebedir? Tanrım, deliriyorum galiba. Başımı ağaca yasladım, kollarımla onu sıkarak sarıldım. ‘’Belki de çocukluğumdadır’’ diye fısıldadım. ‘’Sence?’’ diye sordum gözümün ucuna takılan ilk karıncaya. ‘’Sence de oradaki bir yanlış şimdiyi bile etkileyebilir mi? Yoksa bunu düşünmek hiç sorumluluk almamak mıdır? Söylesene, kimse söyleyemiyor sen söyle, her şey
Eruditus Differt Sapiens Prorsus Aliter. Ego sti ilo um aliter ac fui Verum longe aliter est Nihil Horum Est.