Askerlik bir ölüm-kalım mesleğidir. Önemi genellikle kriz durumlarında hatırlanır.
Her lider aynı zamanda yöneticidir ve komutandır ama her komutan lider olmayabilir.
Türkiye’de astsubaylık yerleşik ve nispeten iyi işleyen bir sistem olmasına rağmen hem görev tanımları hem de özlük hakları konusunda yaşanan sorunları bir küskünlük yaratmıştır.
Ancak uzun süreli hizmetin bir diğer gerekliliği liyakate dayalı bir kariyer yöntemidir. Yani her bir personelden azami faydayı elde etmek, motivasyonunu yüksek tutmak ve daha da önemlisi orduda kalmasını sağlamak için adil ve şeffaf bir yönetimi olmalıdır. Dolayısıyla profesyonel ordular liyakate dayalı personel terfi ve atamalarında hata yapma lüksüne sahip değillerdir. Hele de bazı ülkelerde serbest piyasa ekonomisi şartları içerisinde diğer meslek kollarıyla rekabet ediyorlarsa.