İpekk.

Nemrut Hazreti İbrahim'i ateşe attığını sanıyordu. Oysa gerçekte kendini Nemrud'un yaktığı ateşten imtihan eden, deneyen Hazreti İbrahim'di.

Reklam

İpekk.

İnsanın kendi sırrına, varoluşunun sırrına erişi, bir an bile Yaratıcı'sından uzak kalamama susuzluğu ve açlığıdır, gerçek açlık ve susuzluk.

İpekk.

Yanıp küle çevrileceğin, yok olacağın yerde var olacaksın. Ateşin bir tarafından girip öbür tarafından çıkacaksın sapasağlam olarak. Ateş yakacak bişey bulamayacak sende, işte İbrahim olmak bu.

Takip Önerileri

Ey ruhum, sen de kendi Adem'in olabilirsin. Ölüm gelmeden önce ölümün şartlarına bürünerek ölümü aşabilirsin. Sen de ölümün ötesini ufuklardan, sabah vaktinden, seherlerden,gece çilelerinden sorabilirsin, o değişmez mevsimin çiçeklerini, dizlerin kan içinde kalsa da inancın yüce dağ doruklarından toplayabilirsin..

İpekk.

Hiç kimse, bu mutlu yaşantının değişebileceğini, ufukların kararacağını, güneşlerin görünmezcesine batacağını, şehirlerin toza ve dumana karışacağını aklına getirmiyor.