Hayatta hiçbir zaman kafamızdan kadar harikulade şeyler olmayacağını henüz idrak etmemiştim.
Hiçbir şey beni, hakkımda ki bir kanaati düzeltmek mecburiyeti kadar korkutmazdı.
Zaten küçükten beri hakikatten ziyade hayal dünyasında yaşayan sessiz bir çocuktum.
Belki yazacaklarım yaşadığım kadar acı olmaz ve ben biraz ferahlarım.
Birçok şeylerin zennettiğimden daha ehemmiyetsiz, basit olduğunu görüp kendi heyecanımdan utanırım... Belki...
Yalnız bir şeye dayanmak artık benim için mümkün değil: Her şeyi kafamda yalnız başıma saklayamayacağım. Söylemekten, bir şeyler, bir çok şeyler anlatmak istiyorum... Kime?... Şu koskocaman dünyada benim kadar yapayalnız dolaşan bir insan daha var mı acaba? Kime, ne anlatabilirim?