Yağmur
@Yagmuryas
İzmir
40 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Reklam
“Biliyor musun, annem bana her zaman iyinin kötüyü yok ettiğini söylerdi.” Yutkunduğunda ademelması boğazında hareket etti. “Ama ikiniz de kötüyseniz ne olur? İkiniz de madalyonun aynı yüzüyseniz?”
Burnumu onunkine sürttüm ve gülümsedim.
“Büyülü şeyler olur, bebeğim.”
Beyaz.
Alayla güldüm.
Gelmiş geçmiş en büyük yalandı.
Ziyaret eden kişiye masumiyet ve saf bir izlenim veriyordu. Gerçek ise tam tersiydi. Beyaz, sayısız yüzü olan bir renkti. Kimliği konusunda yalan söylerdi, diğer renklerin yoğunluğunu azaltırken kendi pigmentini gizlerdi. Ölümden önceki son boş düşünceydi.
Beni davet eden kişi, ona söylediğim kişi olduğuma inanıyordu. Eğer benim onu araştırdığım gibi beni araştırdıysa, hakkımda öğrendiği hiçbir şey doğru olmayacaktı. Sadece dikkatle bırakılan değersiz bilgi kırıntılarından ibaretti.
Geçmişimi bilmeyecekti.
Yeteneklerimi bilmeyecekti.
Amacımı ise hiç bilmeyecekti.
Ancak yakında öğrenecekti.
Ve ardından, cehennemdeki görevim tamamlanmış olacaktı.
Reklam