Köfteci Hasan Abi vardı
Sıkıntı savan köfteler yapardı bize
İçine soğan katmazdı
Otururduk tabureye o karavanın önünde her gece
Bi sevmelere doyamazdık bir de o köftelere
Çok sevdik mi oturur köfte yerdik
Çok kızdık mı yine oturur yine köfte yerdik
Sevmek için mesken seçmiştik orayı kendimize
Ve ben aralıksız her gün
Sevildim, sevdim
Artık dayanılamayacak kadar
Acıdım ve çok acıktım sevgilim.