Bi süredir kendimi çok bitkin hissediyorum. Dışarı çıkmak denizi görmek yada temiz bir hava dahi almak istemiyorum. Bütün arkadaşlarımı elledim çevremde dost diye bir şey kalmadı :) ha zaten yoktu…
Yanlızlığımla çok barışığım beni yoran şey Anlaşılmamak, içimdeki neşeyi o meraklı deli dolu kızı çoktan kaybettiğimin farkına vardım. Benden bana bi zerre kalmadı. Alışamadım bu dünya ve insanlara ait olmaya. Ne düşündüğümü ne hissettiğimi bile hissedemiyorum artık. Şunu demek istiyorum Anne baba ebeyven olacak adaylar lütfen dünyaya bi çoçuk getirirken onu gerçekten sevin ve koruyun incitmeyin en çok da kız çocuklarını.. :)