Yasin Çiftçibaşı
@Yasincfbs
Hayat kısa hikayeleri değerlendir.
Şu anda okuduğu kitap
Onca koşuşturmadan sonra, vardığımız nokta gecenin köründe, bir hiçliğin ortası. Ve belki de bilmek o kadar da önemli değildir. Kendi alternatif gerçekliğimizi yaratmaya çalışan zamanımızın delileriyiz. Taşlardan ve kaostan bir dünya yaratmaya çalışan. Geçmişimizin geleceğimizi belirlemesine izin verebiliriz. Ya da kendi adımıza karar verebiliriz. Hayatımızın geri kalanını, dünyanın bize kim olduğumuzu söylemesine izin vererek geçirebiliriz. Akıllı veya deli. Kahraman veya kurban. Tarihe bırakırız, iyi mi yoksa kötü mü olduğumuzu söylemeyi. Evet, her şeyi eleştirebilirim, yakınıp yargılayabilirim ama bu bana ne kazandırır ki? Her şeye karşı savaştım; ama zamanla aslında hiçbir şeyin yanında olamadığımı da anladım. Her zaman iyileşirsin. Sonra yine yoldan çıkarsın. Rol kesersin. Uğruna savaşacak bir şeyler bulana kadar, bir şeylere karşı savaşmayı seçersin. Çünkü geriye sadece elle tutulamayan fikirler, mefhumlar, inanışlar ve fanteziler kalır. Taşlar ufalanır. Ağaçlar çürür. insanlar da maalesef ölür. Yaşamınızda, rayından çıkabilecek şeylerin hepsini fark ettikten sonra hayat yaşanır olmaktan çıkar, daha çok beklemekle geçer. Kanseri beklemekle. Bunamayı beklemekle. Bütün bunları öğrendim ve artık geri dönüşü yok. Tamamlayamadığım şeylerle dolu olan hayatımda, bir tamamlanmamış olay daha. Artık kaçışınızı planlamanız gerekiyor.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
: "Benim hayatımı yargılamadan önce benim ayakkabılarımı giy ve benim geçtiğim yollardan, sokaklardan geç. Benim takıldığım taşlara takıl yeniden ayağa kalk ve aynı yolu tekrar git benim gittiğim gibi anca o zaman beni yargılayabilirsin."
_ Acı da sevgi gibi harikuladedir. Latincede çok güzel bir laf vardır: “Perfer et obdura; dolor hic tibi proderit olim”. Der ki: “Sabırlı ol ve dayan; gün gelecek bu acı sana yarayacak”.
Hissedince sana vurulduğumu,
Anladım ne kadar yorulduğumu,
Sakinleştiğimi, durulduğumu.
Denize dökülen bir pınar gibi.
Şimdi şiir bence senin yüzündür.
Şimdi benim tahtım senin dizindir.
Sevgilim, saadet ikimizindir.
Göklerden gelen bir yadigar gibi,
Sözün şiirlerin mükemmelidir.
Senden başkasını seven delidir.
Yüzün çiçeklerin en güzelidir.
Gözlerin bilinmez bir diyar gibi
Başını göğsüme sakla sevgilim.
Güzel saçlarında dolaşsın elim.
Bir gün ağlayalım, bir gün gülelim.
Bütün şiirleri söyleyen benim bütün şiirlerimde söylediğim sen..
İçimde büyüyen bir sessizlik var derin ve esrarengiz "susmanın hikmetine sarıl nehir gözlüm derdi bir büyüğüm susmanın hikmetine sarıl"..
Şimdi görse şu hallerimi ne derdi acaba..bırak suskunluğun hikmetini bazı şeylerle ikame edeceğim diye, ne güzellikler gitti benden de tutamadım..
Ama olmaz mı öyle, burası dünya en nihayetinde, her şey bir dönüşüm içinde, nereye savrulursam savrulayım benimde dönüşüm hep sana, ne olur senden bir saniye bile gafil bırakma yâ ilâhi bir saniye bile gafil bırakma..