Hiddetle salladım kafamı. Kesik kesik nefesler alıyor, şakaklarımdan akan yağmur tanelerini görmezden geliyordum.. Zifiri karanlığı kendine yuva belleyen sokağa adımladım hızlıca.
İnsanlar arkamdan bağırıyor, kaybolup kaybolmadığımı sorup beni durdurmaya çalışıyordu.. Kaybetmiştim evet! fakat evimi, adresimi, annemi veya babamı değil! Çocuk yaşta çocukluğumu kaybetmiştim. Dışarda top oynayamadan, mahallede volta atamadan, bakkala ekmek almaya gönderilemeden kaybetmiştim.
Çocukluk aklı işte.. bulmaya çalışıyordum o dar, o leş kokan sokakta. Bulmaya çalışıyordum gecenin dördünde, en kızgın yağmur tanelerinin altında benliğimi..
YAĞMURUN SESİ 📕