Issız tepeler gibiydik
kardan başka bir şeye uğramaz bize.
Yaz gelince bakardık
tepeden eriyen karların oluşturduğu akarsulara. Tarlalarda yeşeren otlar otlar içinde büyüyen rengarenk çiçekler
uçuşan kelebekler
polen toplayan arılar.
Koca heybetli gibi duruyorduk
kimse görmezdi gözyaşlarımı
eriyen karlar mı
gözümden akan yaşlar mıydı
Ara sıra unutmaya çalıştığımda kar yağan yüreğime
Ara sıra aklıma geldiğinde
Güneş gibi yanan yüreğimin haykırışlarını kurutan topraklar mıydı.
Neydim ben ben ıssız bir tepeme mi, yoksa aşık bir insan mı?
Yunus Ekrem
Birini tanırsın ve bir daha hayatına öyle biri gelmez dersin. Sonra başka birini tanırsın hatta başka birilerini tanırsın. Ve hiç kimse o kişi olmadığını anladığın an yeni biriyle tanışmaktan
vazgeçersin.
Yunus Ekrem