Çoğu kimse, kendini allemeicihan, başkalarını ise zırcahil sanır ve karşısındakine kazık attığını zannederken, asıl kazıklananın kendisi olduğunu, iş işten geçtikten sonra anlar; bu nedenle durduk yere başkalarının aklını sınanmaya kalkışılmasını büyük bir delilik sayarım.
Sağduyudan yoksun kimseler, kendi iyilikleri adına hiç bilmemelerinin daha hayırlı olacağı bir durumla karşılaşmayagörsünler, ne pahasına olursa olsun bildiklerini herkese ilan etmeye kalkarlar, bu uğurda başkalarının gözden kaçmış kabahatlerini sayıp dökmekten geri durmazlar ve böylelikle yaşadıkları ayıbın utancını azalttıklarını zannederken aslında büsbütün katlarlar.