“Sen bana hiç deli gibi görünmüyorsun," dedi.
"Deliyim elbette. Gerçi tedavi görüyorum, çünkü benim sorunum belli bir kimyasal maddenin bünyemde
bulunmaması. Öte yandan, bu maddeyi içeren ilaçların kronikleşen depresyonumu geçirmesini istemekle birlikte deliliğim devam etsin istiyorum; yaşamımı
başkalarının istediği gibi değil de kendi hayallerime uygun biçimde sürdüreyim, fena mı? O dışarıdakiler, Viliete’in duvarlarının öte yanındakiler kimler, biliyor
musun?"
“Hep aynı kuyunun suyunu içmiş olanlar."
"İyi bildin," dedi Zedka.