Tüm bildiklerimi unutmak için aşk gibi büyük bir salaklığa kapılmam yeterliymiş.
Reklam
İki yol var önümde, ya her şeyi unutacağım ya da hesabı ertesi sabahlara bırakacağım.
Çok şey düşünüyorum... Çoğu kez. Ne düşündüğümü bende bilmiyorum. Aklım gerçekle hep yüz göz oluyor. Bir şeyleri toparlamaya çalışıyor beynim. Lakin, elde edebileceğim tek şey zamanı iyi kullanmak. Onu da düşünmekten yapamıyorum. Hep bir şeyler, hep daha fazla şeyler... Kalbim mantığımı devredışı bırakıyor. Sevilmek istiyor ama kaçmak da istiyorum. Ne istiyorum? Dedim ya. Bilmiyorum. Yorgun, yoğun geçiyor. Tatsız ve acı geçiyor. Ama hep geçiyor. Geçmeyen tek şey düşünce tesirlerim. Kaybetmekten korkuyorum. Ama başkalarını değil, kendimi ve kendimi. Benliğimi kaybetmekten korkuyorum. Umarım demek istemiyorum artık. Umduğum çok şey olmadı. Varsın, olmasın. Daha güzel şeyler olsun. Kazanabilmek ve kendimi tanıyamabilmek adına. Düşünüyorum, o halde varım... :)
Bazen yalnız bırakacaklar,
Ne yapacaksın bakacaklar...
Hep planları olacak,
Hep bir başları olacak,
Kırılacak sanacaksın.
Ama hep sen başaracaksın..
Düşünce kalkmayı öğreneceğim...