Biliyorum yine karşılaşacağız
Belki bir şehrin otogarında
Aynı tren istasyonunda
Belkide kalabalık içinde seslerimiz tanıyacak birbirini
Sonra gözlerimiz çarpışacak iki yabancı gibi
Kalp unutur mu hiç ağrısını...
Şimdi dünya herkesten yapılmış bir gönül yorgunluğu. Şimdi dünya soğuk. İnsan büyüdükçe bir bir ayrılıyormuş sevdiklerinden. İnsan güzellikten önce korkuyu görüyormuş. Şimdi dünya eşiklerde bir salkım gözyaşı. Kimse odalara sığmıyor.
Şükrü Erbaş