Papatya, gösterişsiz bir çiçektir; ne gülü kıskandıracak bir kokusu vardır ne de lalenin asaleti. Ama o, toprağa en yakın duran çiçektir.
Rivayete göre papatya, göğe bakmayı değil, yere sabretmeyi seçti. Fırtına geldiğinde eğildi, güneş doğduğunda doğruldu. Kimseye meydan okumadı; sadece var oldu.
Bu yüzden papatya, sevginin en saf halini anlatır: Gürültüsüz, iddiasız ve beklentisiz…
Çünkü gerçek güzellik, fark edilmek için değil; kalbe dokunmak için açar. 🌼