RK
@Yrnk
44 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Vasfiye Özkoçak
"İnsanı insan yapan adalettir. Hatayı yapan babam bile olsa affetmem, tarafsız ve objektif olarak yazarım. Hayatım boyunca hiçbir zaman yalan haber yazmadım. Bu mesleği ibadet gibi yapıyorum."
Vasfiye Özkoçak
Gazeteci tanıdığı yoktu, İş Bulma Kurumu'na başvurdu, ancak müdür "Kızım evinde otur, dikiş tut. Memurluk sana göre değil, ezilirsin" dedi.
Eve döndüğünde, masada adına bir mektup vardı, titreyerek açtı. Enstitüden hocası olan Cumhuriyet'in Yazı İşleri Müdürü Cevat Fehmi Başkut'tan geliyordu, " Çalışmak için başvurmanızı istiyoruz" diyordu.
Pazartesi hocanın önüne çıktı. İlk soru şu oldu:
-Bu mektup ne zaman geldi?
-Cuma günü geldi hocam.
-"Neden Cumartesi veya Pazar gelmedin. Gazete çıkmıyor muo günler?"
-"Efendim, haklısınız ama ben sizin Pazar günü gazetede olacağınızı düşünemedim."
-"Yani atladın."
Böylece gazetecilikte "Atlama-atlatma” kelimelerini daha ilk anda öğrenmiş oldu. "Atlamamak" için hemen harekete geçilmeliydi.
O yıllarda gazetecilik erkeklerin işi olarak görülür, kadınların yapması hoş karşılanmazdı.
Bu yüzden, ilk günler kendisine karşı çıkan çok oldu, "Genç bir kızın, erkeklerin arasında ne işi var, gitsin evinde otursun," dediler birbirlerine.
Bazıları da "Merak etmeyin, o koca bulmak için buraya geldi. Birini bulur, kısa zamanda gider," diyordu.
Hatta gazetecilikten korkup kaçsın diye, onu bir gün “Eğitim toplantısı" diye kandırıp kavgalı bir Hamallar Derneği toplantısına gönderdiler.
Vasfiye önce toplantıya alınmadı. Ama ısrarcıydı, "Ben gazeteciyim" diyerek zorla girdi ama salonda kavga vardı, iri yarı adamlar birbirlerine girmişti. Arada kaldı. Zorlukla haberi yazdı, resimler çekildi.
Gazeteyi arayıp işinin bittiğini ve döneceğini söyleyince, "Sakın ha erken çıkma” diyerek kalmasını istediler. Akşam gazeteye gittiğinde vücudunun tamamı kıpkırmızı kabarmış, Ürtiker olmuştu.
Ama Vasfiye'nin ne kadar inatçı olduğunu kimse fark edemedi.
Hiçbir şeyden yılmadı, sadece gazetecilik üzerine yoğunlaştı. İlk kadın yargı muhabiri olarak başladığı meslekte
Demet Evgar
...
Babası onunla konuşurken eğilerek hep göz hizasında yapardı konuşmalarını. Birey olduğunu hissettirirdi. En büyük şansı buydu ve bunun verdiği güvenle de çok özgürleşti.
...
Hayatın felsefe kısmından çok besleniyordu, sokakta yere tüküren bir adamla karşılaşınca, "bu nereden çıktı?"
demiyor, " Neden bugün onu gördüm?" sorusuna yanıt arıyordu.
...
Demet Evgar diyor ki:
"Hataların büyüğü küçüğü olmaz, hata hatadır ama hata yapmadan da öğrenmek mümkün değil. Önemli olan hatanın insanı felakete götürmemesi."
İdil Biret
"Kötü eleştirilerin benim için önemi yoktur. İnsanları fazla dinlemeyeceksin, pozitif düşünüp yola devam edeceksin," diyordu.
İdil Biret'in annesi
"Senin buna bir yeteneğin varsa (piyanist) başka çocukların da başka şeye yeteneği var, onun için hiçbir zaman kendini bir şey zannetme" diye uyarıldı İdil'i, kendisine yapılan ayrıcalığın kıymetini bilmesini isterdi.