Yasin KÖROGLU
@Ysnkrgl
İnsanoğlu mutluluğu hep hor kullanıyormuş... Hep şikayetçi hep bıkkınmış...
Bir gün melekler, mutluluğu saklamaya karar vermişler.
Saklayalım, zor bulsunlar. Zor buldukları için belki kıymetini bilirler
diyerek başlamışlar tartışmaya. Sorun büyükmüş. Mutluluğu saklamak kolay değilmiş çünkü. Kimisi "Everestin tepesine saklayalım", kimisi
"Atlas Okyanusunun dibine" demiş. Taç Mahalin kubbesi, Mekke sokakları, İtalyan . sofrası, bir hastanenin yeni doğan odası, dondurma külahı, sigara paketi, lale bahçesi... Pek çok yer düşünmüşler ama hiçbiri yeterince zor gelmemiş..
Derken meleklerden biri "İÇLERİNE SAKLAYALIM" demiş. "Kimsenin aklına gelmez içine bakmak"
İşte o gün bugündür mutluluk insanın kendi içinde saklıymış...
Hiçbir mutluluk kolay gelmiyor. Kolay kolay gülmüyor insanın yüzü... Emekte ve insanın içinde saklı mutluluk. Ne başkasının ekmeğinde, ne başkasının evinde, ne de başka bir şeyde......
Bu yüzden gözünüz hep içeride olsun.
Siz dışını boş verin, içine bakın...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bir küçücük oğlancık, bir gün okula başlamış. Pek mi pek akıllıymış.
Okulu da pek büyükmüş. Ama akıllı çocuk, sınıfına dışarıdan kestirme bir yol bulmuş.
Buna çok sevinmiş. Artık okulu ona kocaman görünmüyormuş.
Bir zaman sonra, bir sabah öğretmen demiş ki;
"Bugün resim yapacağız." "Ne güzel ! " demiş çocuk. Resim yapmasını pek severmiş.
Her türlüsünü de yaparmış. Aslanlar, kaplanlar, tavuklar, inekler, trenler, gemiler ...
Mum boyasını çıkarmış ve çizmeye başlamış. Ama öğretmen "Durun!" demiş.
"Henüz başlamayın." Ve çocuk herkes hazır olana kadar beklemiş.
"Şimdi" demiş öğretmen, "Çiçek çizmesini öğreneceğiz."
"İyi demiş" çocuk. Çiçek çizmesini çok severmiş ve pek güzellerini yapmaya başlamış pembe, mavi, turuncu mum boyalarıyla..
Ama öğretmen, "durun" demiş, "size nasıl yapacağınızı göstereceğim."
Yeşil saplı kırmızı bir çiçek çizmiş."İşte" demiş öğretmen, "Böyle çizeceksiniz. Şimdi başlayabilirsiniz."
Küçük çocuk bir öğretmenin resmine bakmış, bir de kendininkine...
Kendininkini daha bir sevmiş ama bunu söyleyememiş.
Kağıdı çevirip öğretmeninki gibi yeşil saplı kırmızı bir çiçek çizmiş.
Bir başka gün küçük oğlancık, sınıfa çıkan kapıyı tek başına açmayı becerdiğinde,
şöyle demiş öğretmen."Bu gün çamurdan bir şey yapacağız.
"İyi" demiş çocuk. Çamurla oynamayı pek severmiş. Her şeyi yapabilirmiş onunla.
Yılanlar, kardan adamlar, filler, fareler, arabalar...
Başlamış çamuru yoğurup sıkıştırmaya..
Ama öğretmen "Durun, daha başlamayın !" ve beklemiş hazır olmasını herkesin.
"Şimdi" demiş öğretmen, "Bir çanak yapacağız." "Güzel" demiş çocuk.
Çanak yapmasını da pek severmiş ve başlamış yapmaya boy boy, şekil şekil çanakları.
Ama öğretmen "Durun !" demiş, "Size nasıl yapılacağını göstereceğim."
Ve de göstermiş herkese bir büyük çanağın nasıl yapılacağını.
"İşte" demiş
Dört mum yavaşca yanıyordu...
Ortam çok sessizdi ve fısltıyla konuştukları duyuluyordu.
İlki söyledi:
‘’ ben barışım!
Artık kimse benim yanık kalmamı sağlamıyor, sanıyorum söneceğim.
Alevi hızla azaldı ve bütünüyle söndü.
İkincisi söyledi:
‘’ ben inancım!
neredeyse herkez benim artık gerekli olmadığımı düşünüyor
o nedenle daha fazla yanık kalmama hiç gerek . yok’’
Konuşmayı bitirdiği zaman, bir rüzgar hafifçe esti ve onu söndürdü.
Üzgünce üçüncü mum sırası gelince konuştu:
” ben sevgiyim!
yanık kalmak için artık gücüm kalmadı. İnsanlar beni bir kenara bıraktı ve önemimi anlamadı. Kendilerine en yakın olanları bile sevmeyi unuttular
Ve hiç zaman yitirmeden söndü.
Ansızın...
Bir çocuk odaya . girer ve üç mumun yanmadığını görür
”neden yanmıyorsunuz sizin sonuna kadar yanmanız gerekir
Bunu söyleyerek, çocuk ağlamaya başlar.
Ardından dördüncü mum söyler:
”korkma ben hala yanıkken diğer mumları yeniden yakabiliriz
ben umudum! ’
Bir baba 100 evlada bakarda 100 evlat bir babaya bakamaz. Arkadaşkar babalarımızın değerini bilelim. Ona hediye almakla değil. Sadece babalar gününde boynuna sarılmakla da olmaz bu iş. Onlara sevginizi her daim gösterin.