Kendimizi ve çocuklarımızı bize ait olmayan esrarengiz amaçlara ulaşmaya çalışan araçlar olarak hazırlayarak ömrümüzün geçtiğiniz gözlemleyebiliriz. Her konuya hakim olmak için verdiğimiz mücadele başka birinin çıkarlarına hizmet ediyor olabilir; daha fazla çalışıp daha fazla gelir elde etmek isterken en iyi ihtimalle ekonomik düzenin daha iyi işleyen bir çarkı haline geliriz; tüm bunlar iç huzura kavuşmamızı sağlamadığı gibi, sınırlı zamanımızı değer verdiğimiz insanlar ve nesneler için harcamamıza da fırsat vermez.
Pazartesilerden nefret edip sadece haftasonları ve tatiller için yaşamak zorunda kalmamalıydık. Tuvalete gitmek için el kaldırıp izin istemek zorunda kalmamalıydık. Güzel bir günde günbegün içeri hapsedilmemeliydik.