Birden Avde yüksek sesle "Allah muhafaza!" diyerek ayağa fırladı ve çadırdan dışarı fırladı. Birbirimize baktık ve dışarıdan bir çekic sesi geldi. Ne anlama geldiğini öğrenmek için arkasından gittim ve Avde' nin bir kayanın üzerine eğilmiş, takma dişlerini bir taşla parçalara ayırdığını gördüm. "Unutmuşum," diye açıkladı, "bunları bana Cemal Paşa vermişti. Rabbimin ekmeğini Türk dişleriyle yiyordum."
Ailemizin genci ve ihtiyarı, bu otuz yıllık zaman içinde Türk milletinin selâmeti ve saadetine dua etmeyi hayat düsturu saymışlar, Türk oğlu Türk olduklarını unutmayarak mukadderata tâbi olmuşlardır. (...) son nefesime kadar milletimin, vatanımın ebedîliğine ve saadetine dua etmek, en büyük, en mukaddes borcumdur. Tanrı Türk milletini ve Cumhuriyetimizi daima korusun ve payidar etsin
—Ayşe OSMANOĞLU
Başımız önünde geliyor yere,
Işıklar dağıttın sen gönüllere.
Milliyet aşkını duyan bir kere
Seni nûr sanıyor ey büyük nebî.
Mef küre nûruyla bizleri besle,
Uğrunda ölelim biz de hevesle;
Gençliğin kalbi bu taze nefesle
Beraber kanıyor ey büyük nebî.