Hicret biter, Bedir gelir... Uhud geçer, Hendek başlar...Çünkü davası olanın derdi bitmez...
~yol sensin, çare sen...
!Bir insan ne kadar yaralı ise o kadar şifalıdır...
Belki yaşantım kolaylaşıyordu; fakat, her olayı daha yaşamadan eskitiyordum böylece. Üstelik hayallerinin içine itirazlar karışıyordu: Kafamda gerinerek uyanan arkadaşım, kadınlar her şeyi başka türlü yapar, diyordu.
İşte bu ahşap evimde, bir gece için de olsa, seni barındırıyorum, bir işe yaradığımı hissediyorum. Son zamanlarda neye yaradığımı pek bilemiyorum da. Belki yarın sabah soğukta uyanmanın bir anlamı olur, sana çay pişirmek gibi. Ayaklarımın ucuna basarak yürürüm yataktan kalkınca. Tahtalar gıcırdar. Hayır, zamanla öğrenirim hangi tahtalarım ses vermediğini. Sonra ne yaparım? Uyanmadı, çayın hazırlandığından haberi yok diye sevinirim. Bütün hayatımı, en ince ayrıntılarına kadar düşünerek hesapladığın iyiliklerin hayaliyle geçirdim albayım. Artık ne olacaksa olsun istiyorum.