tüm eski aşklarım tek bir imgede birleşiyor, bir ağacın dalları nasıl gövdeden aşağı doğru uzanıp toprağın altında kaybolursa öyle, onları oraya gömüyorum, bu imgenin nasıl görüneceği bana bağlı, yalnızca bana.
Sözler kalbimi avucuna alan bir el gibiydi, oysa ben kalbimin özgürce, delice atmasını istiyordum ve her şeyi altüst eden böylesine güçlü sözler olmadan arkadaş olmak istiyordum
İnsan karmaşık bir varlık ve insanın durumunun rezillikleri, çelişkileri, yüceliği beni büyülüyor. Hepimiz kusursuz olsaydık varoluş çıldırtıcı bir sıkıcılıktan öteye gidemezdi.ü
Hayat, ne istediğini bilen ama aynı zamanda istediklerini elde etmelerini neyin imkânsız kıldığının da farkında olan insanlar için ziyadesiyle zordur. Hayat, ne istediğini bilen ama bunlara asla kavuşamayacağını henüz fark etmemişler için de zor, ama nispeten daha az zordur. En az zorlananlar ise ne istediklerini bilmeyenlerdir.
Birkaç dakikadan beri yanında oturan adamın sözlerinin anlamını anlamasa da, onun sesini duymaktan, o sesin derinliğinden, tuhaf gücünden hoşlandığını fark ediyor. Belki de özellikle söylediği sözcükleri anlamadığı için seviyor onu dinlemeyi, çünkü bu sayede sözcüklerin kendisini yaralamayacağından, duymak istemediği şeyleri söylemeyeceğinden, acı sorular sormayacağından, anılarını acımasızca deşmek için geçmişe dönmeyeceğinden ve kanlı bir ceset gibi ayaklarının önüne atmayacağından emin.