Futbol hakkında yazmak istediğim bir konu var. Topla arkadaş olmak.
Hiç futbol oynamadım ama izlemeyi ve konuşmayı çok severim, bilgim var.
Küçükken Tusubasa da duyduğum bir şeydi bu hatırlayın, "top senin arkadaşındır." Ve şimdi sanki bunu izlerken hissediyor gibiyim. Bazı futbolcular var bilirsiniz müthiş çalımlar atar ve top ayağına adeta yapışmış gibidir. Bu değil. İzlemekten keyif aldığım kişilerin başında Kaka gelir ve nedense bu hissi en çok onda yaşıyorum.
Topu kaptırmıyor evet güzel çalım atıyor ama top ayağına yapışmamış, sanki top onun enerji alanında, onun sınırları içerisinde rahat. Onunla mutlu, orada olmaktan mutlu. Bunu bana Kaka Leite çok hissettiriyor. Topu ayağından açıyor ama sonunda ona ulaşan yine o oluyor. Çalımlarla mesela top aniden kaybolmuyor, orada görüyoruz ve Kaka ile birlikte gidiyor, sanki ikisi birlikte gibi. Şuanda oynayan ve böyle hissettiğim bir diğer futbolcu ise Tim Jabol folcarelli. Neden bilmiyorum ama onun oynayışı da çok böyle hissettiriyor, yanlış anlamayın oynayış tarzını Kaka'ya benzetmiyorum, dediğim ikisi de topla dost gibi ve top ikisinin yanındayken de orada olmaktan mutluymuş gibi. Bilmiyorum bana çok böyle geliyor bu durum. Oynasaydım daha somut konuşabilirdim belki ama yalnızca gözlemciyim.
Okuduğunuz için teşekkürler!