Ah! Meğer, kısa hayatım sonu gelen bir rüyaymış!
Uyanmıyor ruhum ebediyetin ışığı,
Sabahı getirinceye dek.
Evet! O uzun rüya ümitsizliğin ızdırabı olabilir
Yine de gerçek yaşamın soğukluğundan iyidir.
Ona göre,kalbi sadık olmalıdır,
Ve her zaman da sadık olmuştur sevgili dünyaya,
Doğduğundan beri,derin tutkuların karmaşasıyla.
Ne çıkar tek güneşi olsa gezegenlerin,
Zamanın kumları aktıkça daha da bulanıklaşıyorlar
Seninki, benim de görkemimdir,benim sırlarımı
Göklere taşımak için verilmiştir.