Beni bağrına sıkı sıkıya bastirdiktan sonra, çok nazik bir şekilde öpmek için çenemi tutup hafifçe yukarı kaldırdı ve aylardır ilk kez içime huzurun yayılmasını sağlayarak uzun zamandır öyle olduğunu düşündüğüm bir şeyi teyit etmiş oldu: Nihayet kollarında yuvamı bulmuştum.
SON...
Kaçıp kendimi kurtarmak istiyordum, London'ı arkada bırakmak bile umurumda değildi ve sanıyorum Narian'ın mavi gözlerindeki duygu pırıltısını görmesem muhtemelen böyle yapardım. Gurur mu aşk mı hayranlık mı bilmiyordum ama yerimden kıpırdamama yetti. Ona bakıp ruhunun bir kısmını içime çektim ve kendime güvenimin geri geldiğini hissettim.