Zeyn
@ZeynepAcer
Öğretmen
Lisans
33 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Başarı nedir sizce?
Süreç mi, sonuç mu?
Bu çok beğendiğim hikayede başarı, cesaret, özgüven, vazgeçmeme gibi duygular oldukça başarılı bir şekilde işlenmiş. 84 günlük başarısızlıktan sonra istediği balığı yakalayan balıkçımız maalesef balığı elinde tutamamış, onu köpekbalıklarına yem etmek zorunda kalmıştır. Ama yine de başarısızlık diyebilir miyiz buna? Onca emek, çaba ve bu çabanın sonucunda istediğini almasına rağmen elinde somut bir delil olmaması başarısızlık sayılmamalı bence. Umudu yitirmemeyi, cesur olmayı, vazgeçmemeyi, rağmenlere rağmen denemeyi bir kez daha hatırlattın bize saygıdeğer balıkçı. Kendiyle yüzleşmek isteyenlere öneririm.
Tesadüfi bir şekilde karşıma çıkan bu kitap, geçmişte insan hayatı ve duyguları nasılsa şimdi de benzer şekilde olduğunun güzel bir örneği oldu. Üç kişilik bir ailenin her bir ferdinin kendi bakış açılarıyla yazılan bu kitapta kendine ait bir şeyler bulmamak mümkün değil. Hayatımıza şöyle bir dönüp bakmamızı sağlayan, vaktimizi gerçekten yapmak istediğimiz şeylerle mi geçirdiğimizi sorgulatan türden bir eser olmuş. Hayatımızı etkileyen her bir etmen, seçimlerimiz, kişiliğimiz, mesleğimiz, kendimizi nasıl tanımladığımız, hayatımıza aldığımız insanlar aslında ne kadar da önemlidir. Kendinden kaçmak da çözüm değildir. Tam tersi kendini bulmalı insan, gerçekten kim olduğunu, neleri sevdiğini ve ne yapmak istediğini… Yazarın dilini çok sevdim. Okumayı düşünenlere öneririm mutlaka
Etrafımızdaki her şeyle bile bir hiç gibi hissederiz bazen. Ağaçta sallanıp duran ama bir türlü düşmeyen bir yaprak misali tutunuruz ağaca. Dökülme mevsimi olan sonbahar gelmiştir aslında yani ağaçta daha fazla kalmanın mantığı yoktur fakat yine de düşmek istemeyiz o ağaçtan.
İşte o yaprağın hikayesini okudum. Bir adı bile olmayan, etrafındaki her şeyin farkında fakat bu farkındalığın onu harekete geçirmediği aksine farkında olduğu için bütün bu yaşam koşturmacasını anlamsız bulan karakterimizin hikayesiydi bu.
Bir gün ansızın yitip gidecek olan bir yaşam çok da cezbetmiyor karakteri. İçinde yaşadığı dünya, telaşlar, duygular, sınavlar, insanlar hatta nerede yaşadığı bile bir anlam ifade etmiyor bu isimsiz ama herkesin tanıdığı kahramanımız için. Herkes tanıyor çünkü her ne kadar onunki kadar geniş bir zaman dilimine yayılmamış olsa da herkesin zaman zaman hissettiği, yaşadığı bir duygu onun yaşadığı. Sahi bunca şeyi neden yapıyoruz? Bunca acı, üzüntü, kahkaha, sevinç, heyecan, mutluluk, kıskançlık, hep daha fazlasını isteme, bir türlü tatmin olamama neden, niçin?
Okurken tek kelimesini bile atlamak istemediğim, anlamadığım halde anladığım, var olmanın içinde var olamamayı yaşatan bu değerli 
Georges Perec kitabını okuyabildiğim için şanslı hissediyorum.
İnsan hayatını sadece dışarıdan bir gözle (deneyimlemeden) yorumlayan Şeytan, o hayatın bir oyuncusu haline gelince durumun hiç de öyle göründüğü gibi olmadığını yaptığı “kukla tiyatrosu” metaforuyla dile getirir. (Syf 74).
Ayrıca kitapta yapılan benzetme ve kıyaslar insana “gerçekten de öyle” dedirtecek cinsten nesnel benzetme ve kıyaslamalardı.
Leonid Andreyev’in okuduğum 2. kitabıydı. İnsana ve insanlığa karşı kötümser bakış açısının
her ne kadar haksız ve yersiz olmasa da aşırı olduğu düşüncesindeyim. Kitabın birçok yerinde insanın karakterinde var olan kötülüğe şaşırıyor şeytan, onun gibi düşünemiyor, davranamıyor. Gerçekten de bu kadar kötü müdür insanoğlu, şeytanı bile şaşırtacak kadar. Emin değilim bundan :)
Öyküden hiç hoşlanmayan beni bile saran çok sevdiğim bir kitap oldu. 
Panait Istrati ’nin okuduğum ilk kitabı ama kesinlikle son olmayacak. Dostluk temalı ve bize insan olduğumuzu (bütün her şeyimizle insanlığımızı) hatırlatan 5 öyküden oluşan bu kitabı okumanızı şiddetle tavsiye ederim. Bakır ve Sotir’in en sevdiklerim olduğunu da eklemek isterim.
