Oğuz Atay “İçimin yorulduğunu hissediyorum" diyor ya, tam olarak öyle işte.
John Steinbeck’in Gazap Üzümleri’nde dediği gibi; “Uykuyla dinlenemeyecek kadar yorgunum artık”
Sevdiğim insanlar bana bir adım geldiğinde ben onlara on adım birden giderim, bu saflığı aşamadım. Ben sevgiye beş yaşındaki çocuğun masumiyeti ile bakıyorum ama içinde bulunduğumuz zaman diliminde buna yer yok sanırım. Olması gereken bu ama insanların hep bir çıkar meselesi var.