Zeynep balinan

olur öyle bazen :)) İçimde durmadan değişen , ele avuca sığmayan bir sürü duygu. Kara kara düşünceler, derken bir öfke; ağlamaklı bir haldeyken birden bire taşkın bir sevinç.
Kültür bir evse, dil de ön kapının ve içerideki bütün odaların anahtarıdır.
Keşke herkes kendi içsel deliliğini bilse ve onunla birlikte yaşamayı öğrense. Dünya daha kötü bir yer mi olurdu? Hayır, insanlar daha yürekli, daha mutlu olurlardı.
Her şeyin bir sonu var, doğrudur. Ama en mutlu son hafta sonudur.