Zeynep
@Zeynephh_
Hemşire
Lisans
2 Mayıs
94 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitabın önsözünde şöyle demiş. " Peki sahip olduğu her şeyi kaybetmiş, her değeri yok edilmiş, açlık, soğuk ve zulüm çeken ve her saat öldürülmeyi bekleyen bu adam kendi yaşamını nasıl yaşamaya değer bulabilmiştir? Böyle bir durumla karşılaşan bir psikiyatr, dinlemeye de değer bir psikiyatrdır." Kesinlikle kitap için yapılabilecek en net yorum.
Kitabı, kitabın içinden bir paragrafla özetlemek istesem şüphesiz bu kısım olurdu. " Her insan tektir, her bireyin kendi özellikleri, içgüdüleri, farklı beğenileri, istekleri, serüven biçimleri vardır. Ancak, toplum her zaman belirli davranış kurallarını herkese empoze etmeye eğilimindedir, tek tek insanlar ise neden bu kurallara uymak zorunda olduklarını her zaman merak ederler. Bunları kabullenirler, tıpkı daktilo kullananların belirli bir klavyeyi en doğrusu sanarak benimsedikleri gibi. Saatin yönünü sorgulayan biriyle karşılaştınız mı hiç?
Hayır
Biri böyle bir şey yapacak olsa, alacağı karşılık deli mıdır, nedir? Olacaktır."
Psikolojik herhangi bir rahatsızlığın en büyük sıkıntıları bu paragrafta yatıyor aslında. Toplumun bize dayattıkları, farklı olanın itilip örselendigi bir dünyada herkes herkesleşmeye çalışıyor aslında. Hepimiz de olabilecek kaygıları kimseyle paylaşamıyoruz yargılanabiliriz korkusuyla. Bunlar da birikip hastalık olarak dönüyor bize. Ömrümüz boyunca da damgalanıyoruz. Yazar o çaresizliği o kadar güzel işlemiş ki iliklerinize kadar hissedebiliyorsunuz. Kesinlikle okunması gereken bir kitap.
Elimden defalarca kez bıraktığım okumayı sonraya ertelemeye çalıştığım bir kitaptı aslında. Başlarda gerçekten bu kadar da olamaz artık diyerek tahammülümü zorladım ama iyi ki devam ettirmişim. Gidişatı, bize asıl aktarmak istediği toplumun dayatmışlığını o kadar güzel aktarmış ki o sonu için sabretmeye değer bir kitap.
Sabahattin Ali okuduğum her romanından sonra diğer romanını okumak için can attığım bir yazar oldu benim için hep. Ama 'İçimizdeki Şeytan' kalbimde taht kurdu diyebilirim. Akıcı anlatımı, olay örgüsü insanı içine çeken türden. Anlayabilmek, sindirebilmek için defalarca okuduğum o satırların bir kısmını sizlede paylamak isterim.
" İsteyip istemediğimi doğru dürüst bilmediğim, fakat neticesi aleyhime çıkarsa istemediğimi iddia ettiğim bu nevi söz ve fiillerimin daimi bir mesulünü bulmuştum: Buna içimdeki şeytan diyordum; müdafaasını üzerime almaktan korktuğum bütün hareketlerimi ona yüklüyor ve kendi suratıma tüküreceğim yerde, haksızlığa tesadüfün cilvesine uğramış bir mazlum gibi nefsimi şefkat ve ihtimama layık görüyordum. Halbuki ne şeytanı azizim, ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun, salaklığımızın uydurması... İçimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu... İçimizde şeytan yok içimizde aciz var... Tembellik var... İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey: hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var... Hiçbir şey üzerinde düşünmeye, hatta bir parçacık durmaya alışmayan gevşek beyinlerimizle kullanmaya lüzum görmeyerek nihayet zamanla kaybettiğimiz biçare irademizle hayatta dümensiz bir sandal gibi dört tarafa savruluyor ve devrildiğimiz zaman kabahati meçhul kuvvetlerde, insan iradesinin üstündeki tesirlerde arıyoruz."
