Yalnızlık ve hayal... Bu iki ana başlıkta ilerleyen bir kitaptı. Beni daha çok etkileyen kısmı yalnızlık oldu. Her insan yanında bir can yoldaşına ihtiyaç duyar. Duymadığını dese bile duyuyordur. Birisiyle konusmaya , derdini anlatmaya , muhabbet etmeye, bazen sadece onu dinleyecek birisine, sorularina cevap verecek birisine, onu onaylayacak birisine , sarhoş olmasa bile gördüğü şeyin gerçek olduğunu onaylatacak birisine , belki dee karşısında bir insan ister sadece yalnız olmadığı bilecek kadar. Lennie de öyle bir insandı George için. Hic kimseye katkisi olmayan hattaa bolca zararı bulunan başına dert açan ama yine de can yoldaşlığınin verdiği hazdan yanından ayırmadığı bir insan oluvermişti. Ilk bakışta kimsenin yanında taşımak istemediği sonradan herkesin onunla konusmak kendini anlatabilmek için heves ettiğini anladığı kişiydi. Hep bir hayalleri vardı o hayallerine kavuşmak için çalışıyorlardı.Tum insanlar gibi.. biraz para kazanıp hayallerine kavusmak istemek.. ve bu biraz para" biraz" kadar az ve basit bir hayat almıyordu senden. Cogu insan bu yolda kendi ömrünü harcıyordu tıpkı farelerin en sevdigi yemek olan peynir peşinde kosarken tuzağa yakalanıp ölmesi gibi ... başlık fav