Defterler’i çok yanlış bir zamanımda okudum hem de her şeyin üst üste geldiği bir zamanda. Belki de bu yüzden bu denli etkiledi.
Nilgün Marmara’nın istediği anlaşılmaktı. Hem de çölün ortası Libya’da yahut İstanbul’da. Kısaca Dünya’da. Hepimiz gibi. Her kadın gibi. (Burada cinsiyetçilik yaptım farkındayım)
Keşke böyle bir sonun olmasaydı.
Keşke bu denli zeki olmasaydın! Her şey eminim daha kolay olurdu.İtiraf etmem de gerekiyor sanırım. Sonunda ağladım. Yaşadıklarına, hayatına son vermene, herkesin buna göz yummasına…
Umarım mutlusundur Zelda