Bakmadan görmek, kalbin hassas ayarlarıyla oynamayı gerektirir. Kalbin iyi eğitilmesi, cilalanması, dünyevi meşgalelerden arınması gerekir. Aslında teselli her şeydir. Yeni bir güne uyanmaktır. Şairin dediği gibi: "Her mihnet kabulüm, yeter ki/ Gün eksilmesin penceremden!"
Bazen ciddi bir kayıp yaşarız ama Allah (c.c.) mutlaka bir kapı açar, birini vesile kılar ye bize yeni bir yol gösterir.
Cenâb-ı Allah bizi hiçbir zaman tesellisiz bırakmaz.
Hayat teselli bulmaktır, demişti bir bilge... Teselli, hepimizin zaman zaman ihtiyaç duyduğu bir yardımdır. Üzgün olan kişiyle birlikte, zor ve acı verici olsa da gerçeğin gözlerinin içine bakmaktır. Gerçek teselli, acı veren duygulara da yer açar; onların var olmasına ve ifade edilmesine imkân tanır. Birlikte fark edilen gerçeklikten kaynaklanan bir temastır aslında. Teselli, ihtiyacı olanın hak edip etmediğine bakmaksızın sunulan kardeşçe bir davranıştır.
Allah ile uyum içinde yaşamadıkça, âlem ile uyum içinde yaşamamız mümkün değil. İnsan ve tabiat arasındaki bozulmuş ililki, aslında insanın Allah ile olan ilişkisindeki bozulmanın bir yansımasıdır.
Çoğu zaman dünyadan aldıklarımızla bir şey olduğumuzu zannediyoruz. Halbuki dünyaya verdiklerimizle bir şey oluyoruz. Verdiğimiz ilimle, yaptığımız yardımla, bir başkasının elinden tutmakla...Yani hürmetle, merhametle ve hizmetle...