İnsanın "düşüşü" kendi ilahi özüne yabancılaşmasından, aslından uzağa savrulmasından, içindeki sonsuzluk özlemini görmezden gelmesinden başka nedir ki?
Güzeli fark etmek, kusurarımızla yaslamaya razı olurken aynı zamanda aşkın olanla yüce bir beraberliğide arzulamaktır. Güzel olan güzeli görür. Güzeli görebilmek bizi de güzelleştirir. Güzel bizden özen ister.
İnsanın güzelliğini gören, onu incitmek istemez. Kalbimizin ayarlarıyla oynayalım ve etrafmızdaki güzelliği ruhumuza görünür kılalım.
'Zamanın derin kuyularından yankılanan bir ses, Fars semalarında, rüyadan kopup gelen bir hayalin kıvrımlarına sinmiş rüzgar. Ve Tebriz'den, Taht-i Süleyman'dan, Trabzon'un Nâr dallarına uzanan bir hikayenin kadim soluğu... 🍂