Sapıklar çoğunlukla üretme öncesi çağlarının belli bir şehvetli gerçekleştirme biçimini, gelişme dönemlerinin erotik bir olayını uğursuz bir bağlılıkla hatırlayan ve tekrarlanma saplantısının baskısı altında olarak hazzı ancak bu yönde arayabilenlerdir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sapıklar, hasta olmadıkları gibi, bilinçli bir şekilde kanunlara karşı ayaklanan kimseler değillerdir; onlar istemeyerek ilk gençliklerinin bir olayına zincirlenmiş, çocukçalık içine saplanıp batmış tutuklulardır ve doğru yolundan sapmış içgüdülerini şiddetli yenme arzusu, onları nevrozlular ve psikozlular yapmaktadır.
Uygarlaşmış Ben’imizin üzerinde hiçbir şey bilmediği ya da artık bilmek istemediği eski Ben oturmaktadır; fakat o, birdenbire dikilir, uygarlığın onu tutan ince katını çatlatır ve ilkel, uysallaşmamış içgüdüleri tehdit ederek bize saldırırlar. Çünkü bilinçsizliğin önde gelen, ışığa çıkma, bilinçli duruma gelme ve eylemle kendini kurtarma iradesi şudur: “Madem ki varım, harekete geçmeliyim.”