Zilkade
@Zilkade
12 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
dese de demese de kimse ölmüyor
İsmet Özel’in şiirlerini uzun bir süredir okuyup takip ediyordum.
tıpkı okula başlamak gibi , sevmek gibi , uyanmak gibi İsmet Özel okumanın da bir zamanının olduğunu gördüm kendi yolculuğumda..
Bu kitabını geçen yaz almıştım
bende çoğu okur gibi ilk okuduğumda hiçbir şey anlamadım.
Kelimeleri, üslubu çok yabancı gelmişti. Bu okuyuşumda tıpkı biriyle yeni tanışmışım gibi biz İsmet Özel ile yeniden tanıştık.
Beni yine epey zorladı..
Bu sene yeniden niyet ettim ve sindirerek tekrar okudum ( her başlığı üç dört kez) , kafamdaki İsmet Özel neden bu kadar hırçın ? Bu kadar öfkesi kime? Sorularının yanıtını aldım sanırım.
Söyledikleri çok çarpıcı!
Çarpıyor silkeleyici bir tokat gibi..
Son dönemde İsmet Özel okuma serüvenimin yine yeniden başlarındayım ve mutluyum...
Reklam
9/10
sıkıcı diyenler olmuş şaşırdım . Vaktinden önce okunmaması gereken bir kitap diye düşünüyorum.
Başlarda ne oluyor diye bir anlayamasam da şeker tadındaydı
Çok şey düşündürdü...
mektup yani kader kelimesine çokça kez rastlıyoruz ama kitap aslında kaderci olmanın çok ötesinde sabrın ve inatçı bir çalışmanın bizi hedeflerimize ulaşmamızın tek yolu olduğunu söylüyor.
bir yandan da insanın dünya yolculuğunda yanarak, sabrederek, gözlemleyerek, kötülüklerle karşılaşarak ve mücadele ederek kendi kalbinde allah'a ulaşabilmenin yolculuğunu anlatmış.
Okurken bana yeni kelimeler kazandırması ve yoğun betimlemeleri taktire şayan .
Uzun uzun düşündürüyor bu kavramlar hakkında
ÖNYARGI ,MERHAMET , ACIMAK, PİŞMANLIK
ve bir de ANNE
Okuduktan sonra üç gün kafamın içinde dolaştı durdu adamcağıza yapılan kötülükler.
Nasıl da göründüğü gibi değil hiçbir şey.
Annelik sıfatına nail olamamış o cadı kadın nasıl da yerle bir etti etrafındaki insanların hayatını.
Orta yaş üstü kadınlara bakış açımı değiştirdi resmen!
Onları artık masum göremiyorum.
