Nurullah İlhan

Nurullah İlhan
@Zoyavejan
Ve ben cep yorgunuyum dünyanın,içinde anlamsız rüyalar taşıyan.Haşarı çocukluğumun evrimleştiği kapılardayım,Güliver'in peşinden,Gülüverene doğru.Uyanıklığın uykuda yarattığı devrim yine de aralamaya yetmiyor sokak kapılarını.Çocuk parklarını çok özlemiştim oysaki...Sarılamayacağım pamuk ipliğinden sesler vardı,çoğul ve annem kokan kadınlar oturan, bankalarda.
Sayfa 31·Kitabı okudu
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Soluğu genzine yapıştığı sırada kırık bardaktan su içecekti,kesilecekti dili kökünden.Ruhu o bankın üstünde kanlar içinde kıvranırken bedeni terk edecektir bu şehri.Ruhsuz ve sessiz olacaktı adı kesilen yerlerinin
Sayfa 25·Kitabı okudu
Bu acayip yerkürede moleküllerine ayrılmıştı kendini terk etmiş insan.Hangi taşın altını arayacaktır?Hangi tonuyla konuşacaktır,sesin;kulakları kesik şehirde?
Sayfa 25·Kitabı okudu
Omuzlarım deprem geçirir gibi sallanıyordu.Birazdan enkaza dönecekti.Sonra yeniden inşa edecektim kendimi,üstünde leke taşımayan düşüncelerden.
Sayfa 25·Kitabı okudu
Sonra ne olduysa kesildi kâbuslarım.Sesler kesildi,bir bıçak ağrısı başladı topallığımda.
Sayfa 24·Kitabı okudu