sadece
@Zsadece
33 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Max ve Nadia'nın hikayesini bir film gibi gözyaşlarıyla okudum. İnsan olmak insan kalmak uluslarötesi bir şey. Her bir cümle, her bir kitap, her bir fikir insan haklarına hizmet edebiliyorsa ne mutlu ki bu Serenad kitabı da bu kadar insana dokunabildiği için ödül almış. Ana karakterimiz Maya'nın geçmişi de bir tarafında; Kırım'dan göç sırasında trenden atlayarak hayatta kalmış bir anneanne ve onu koruyan asker dede, diğer taraftan anne babası Anadolu'dan göç sırasında vurulmuş yetim öksüz Ermeni kökenli babaannesi. Kimliğini yıllarca saklamak zorunda kalmış. Maya 14 yaşında oğluyla İstanbul'da yaşayan , üniversite'de halkla ilişkilerde çalışan bir kadın. Bir gün yaşlı Alman bir profesörü karşılayınca hayatı değişiyor, kendi hikayesine de başka gerçeklere de dokunuyor. Hem oğlu ile olan ilişkisi hem hayatla olan ilişkisi daha farklı şekilleniyor. Struma gemisi olayı etrafında, biraz hayata biraz yönetimlere farklı eleştiriler de getiriyor yazar. Vurgusu yapılan duygu ise hümanizm.
