zeynep
@Zynpgldn
32 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabı henüz bitirmiş duygu ve düşüncelerim tazeyken paylaşayım. Öncelikle hikayenin Ankara’da geçiyor olması klasik İstanbul romanlarının yanı sıra eğer Ankara’da yaşıyorsunuz kendinizi daha kolay olay örgüsünde hissetmenizi sağlıyor. Romanda bahsedilen mekanların (hepsi bildiğim ve araştırdım) kadarıyla gerçek. Okurken yer yer yazarın kendisini hangi karakter olarak yansıttığını merak ve hayal ettim. Daha sonra yazarın aslında birçok karakterde kendinden izler barındırdığını hissettim. Bu kitapta en sevdiğim şey bütün karakterlerin başrol imişçesine ayrı ayrı ele alınışı ve olay örgüsü tamamlandığında herkesin açısından hikayeyi görebilmenizi sağlaması oldu. Her ne kadar başlarda hayatın içinden bir karakter olan Zümray’ın birkaç noktada gerçek olamayacak kadar abartılı disiplin tasviri karakteri gerçek olmaktan benim nezdimde uzaklaştırmışsa da zaten olayların izlenişi bunu gözardı ettiriyordu. Romanın sonunda meydana gelen olayda ciddi bir mantık hatası dışında genel olarak kitabı çok beğendim. Gerçek olamayacak kadar kötü ve gerçek olabilecek kadar kötü hikayeleri anlatıyordu.
Reklam
Kitabı ilk gördüğüm andan beri zihnimde uyanan bir soru var: Neden kitabın ismi iyi insan iyi vatandaş değil de iyi vatandaş iyi insan olarak konulmuş? Birey iyi insan olduktan sonra iyi vatandaş olmaz mı? Neden İyi insan olmaktan önce iyi vatandaş olmak gelsin ki? Bu sıralama benim aklıma bir başka soruyu getiriyor: devlet mi halk içindir, halk mı devlet içindir? Bu soruya benim vereceğim cevap devlet halk içindir. Dolayısıyla iyi insan olmanın iyi vatandaş olmaktan önce geldiğini düşünüyorum. İyi vatandaş olmanın yolunun önce iyi insan olmaktan geçtiği kanısındayım. Birey olarak yeterli olgunluğa erişememiş insan nasıl devlete karşı sorumlu davranabilir ki?
Puan vermedi·118 syf.··
Beğendi
·2020 41. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 31 Mayıs 2020 15:33
Dünyanın en acımasız ve alçakça şeyi bile olsa eğer toplumun vicdanına sindirirseniz ya da en azından sessiz kalmalarını sağlayabilirseniz legal hâle getirebilirsiniz, bunu anladım.
Son 20 sayfayı okurken arada nefesimi bırakmayı unuttuğumu fark ettim. Gerçekten buğranlı.
Ne zamandır içinde bulunduğum bu hissiyatları kitabın daha ilk sayfalarında tam olarak Racî’nin dilinden duymak şaşkınlıkla karışık güven verdi. İnsan düşüncelerinde dahi yalnız olmadığını hissettiğinde daha güvende hisseder çünkü. Buda’dan Brahma’ya, Sokrates’ten Yunan tanrılarına, Venüs’e, peygamberlere, sosyoloji bilginlerine uzanan sohbetler içeriyor. Bazen karınca alemine bazen Berzah alemine yolculuk yapılıyor. Bu yolculuklarda yapılan bazı benzetmeler gereğinden fazla masalsı gelebilir özellikle de daha materyalist bir pencereden bakmaya yatkınsak. Mânâ ve maddenin çatışması içinde arada sıkışıp kalanların beğeneceği türden bir kitap. Cevabını aldın mı diye soracak olursanız, alamadım, almama da gerek yok. Bazı soruların ve araştırmaların cevabı yok. Belki de arayışın kendisi cevaptır. Yolda olmak varmaktan daha güzel.
Genel bakış
Kitabın bu denli taraflı olacağını düşünmemiştim. Evet belki tarih kitaplarında tarafsız kaynak bulmak çok zor ancak Lenin’i göklere çıkarıp sosyal devrimcileri, menşevikleri, anarşistleri ve Troçkistleri sadece yanlışlayarak, hedeflerinin açıklanmadan eleştirilmesi okuyucuyu bunaltıyor. Tarafların idealleri açıklansaydı neden yanlış olduğunu (?) okuyucu da anlayabilir kendi hür iradesiyle karar verebilirdi.
Reklam