Hayat dediğimiz iki gözümüzü kapayıp biticek bir zamandan ibarettir belkide ...ne ansızın yağan yağmur damlalarını doyasıya seyretmeyi nede yağmur öncesi kokan toprağın kokusunu içinize çekmenin huzurunu bilemezsiniz tıpkı salıncak sırasını bekleyen bir çocuğun beklerken ki gözlerindeki sevincini bilemezsiniz yada gökyüzündeki eşsiz birbirinden güzel bulutların birbiriyle olan uyumunu,sonsuzluğa uçurulan uçurtmayı ve hiç tellere takılır mı diye düşünmeyip ipin ucunu salan cesur ve koca yürekli çocukları her şeye rağmen etrafına ışık olabilmeyi hep karanlığı değil ışığını saçabilmeyi tipki ay olabimeyi sabah doğan güneşin verdiği sıcaklık gibi yüreğinizi de ısıtan insanları,belki bugün son gibi doyasıya
yaşayabilmeyi hayat dediğinizin aslında her güzelliği yakalıyabilmek olduğunu ilerinin değil bugünün kahramanları olabilmeyi öğrendiğinizde aslında hayatı yaşarsınız.