Sen bana kocaman bir tabak makarna pişir..
Ya da kendi ellerinle bir kahve yap.
Yorgun olduğumda beni şımart.
Dünyada bir ben, bir sen kalmışız gibi.
Seviyorum derken yüreğin titresin, gözlerinde görürüm ben.
Uzun sessizlikleri paylaşalım.
Onlardır bizi huzura erdiren.
Kendi dünyalarımızda hüküm sürelim.
Yeter ki vizesiz, zamansız girebilelim birbirimizin dünyalarına.
Hep aynı fikirde olmayalım.
Sıkılırım.
Okuyalım, kalkıp bir filme gidelim.
Ya da gecenin bir yarısı deniz kenarında yürüyelim.
Bazen sabahlara kadar çene çalalım.
Gece yarısı tıka basa yemek yiyip, ardından hayıflanalım.
Bir tüy gibi kon yüreğime, bahar dalları açsın derinliklerimde.
Biz hep baharı yaşayalım, son baharları hep yok sayalım. Nazım Hikmet Ran
Yapacak bir şey yok dedi kadın kalabalığa…
Siz istiyorsunuz diye değişemem…
Ben biraz alınganım…
Genellikle hassas ve romantik…
Hâlâ aşka da inanıyorum…
Masallara,
Kahramanlara,
Kahve falına,
Papatyalara…
İstersek dünyanın iyi bir yer olacağına da…
İyi olmanın, iyilik yapmanın, kolay affetmenin saflık olmadığına…
Ve şiirin sonsuzluğuna… Arzu Eşbah