Çocuklarımız, yani sizinkiler değil, bizim, hor görülenlerin, ama yüksek duygulu fakirlerin çocukları dünyanın ne olduğunu daha dokuz yaşındayken öğrenir.
Sevgi onu daima iyilik etmeye zorlayan bir şeydi, onun sevgisi etkin bir sevgiydi. Pasif olarak sevemiyordu; bir kez birini sevdi mi hemen yardıma girişiyordu.