"Dünyadaki düşünceli insanlar başa çıkmanın bir yolunu hep buluyor. Ne kadar üzgün ya da tembel ya da güçsüz hissederlerse hissetsinler. Yol ne kadar karanlık gözükürse gözüksün kararlı adımlarla ilerliyorlar."
Ölümün gözdelerinin varlığına rağmen adil olduğunu fakat yaşamın bencil ve insafsız olduğunu biliyordu. Yaşam, haksızlık yapmaktan çekinmezken ölüm... Ölüm, dürüsttü.
Rosemunda, söz konusu gerçekler olduğunda bu adamlardan birinin kör, ötekinin dilsiz olduğunu biliyordu artık, hangisinin daha acınası olduğunaysa bir türlü karar veremiyordu.