Gece boyunca
orada
göğüs kafesimin üstünde
soluk soluğa kalmış
umutlarını tüketen biri
ayağa kalkıyordu
ve seni çağıran iki soğuk eli
durmadan itiyordu geri
Pişman değilim hiç
Biricik sevgilim benim
Konuş benimle
Soğuk caddelerinde gecenin
Yine bu aşk dolu gözlerinle bulduğun
Benle
Ve hatırla beni
Gözaltlarındaki çizgilere kondurduğum hüzünlü
öpücüklerde
Varlığındayım ben
Çünkü kul olmuşum varlığına
Kendi kozasında çırpınıp
El yordamıyla yol bulmuşum
Belli belirsiz binlerce nesneyle
Arzusu olmuşum karatoprağın
Arzusu olup içinde taşımışım
Bütün suları bozkırlara ulaştırmak için