Pişman değilim hiç
Biricik sevgilim benim
Konuş benimle
Soğuk caddelerinde gecenin
Yine bu aşk dolu gözlerinle bulduğun
Benle
Ve hatırla beni
Gözaltlarındaki çizgilere kondurduğum hüzünlü
öpücüklerde
Varlığındayım ben
Çünkü kul olmuşum varlığına
Kendi kozasında çırpınıp
El yordamıyla yol bulmuşum
Belli belirsiz binlerce nesneyle
Arzusu olmuşum karatoprağın
Arzusu olup içinde taşımışım
Bütün suları bozkırlara ulaştırmak için
Şimdi birlikte çıktığımız bu doruklarda
Şarabıyla yıka beni dalgaların
Dola beni ipek kozasına öpüşlerinin
Ve her daim arzula beni bu sabahsız gecelerde
Bırakma, beni bir daha bırakma
Ve de bu yıldızlardan asla ayırma
Sen uzaklardan geldin
Çok uzaklardan
Aydınlıklar ve kokular ülkesinden geldin
Bir teknedeyiz şimdi
Sen ve ben
Ey umudum benim
Al götür şimdi beni
Coşkunun ve şiirin kentine