İnsan zamanla anlıyor: Her kayıp bir eksilme değil, bazen yükten kurtulmadır. Sevgi, tutmakla değil; gerektiğinde geri çekilmekle sınanır. Acıdan kaçmak insanı hafifletmez, yalnızca yüzeyselleştirir. Sessizlik, cevap yokluğu değil; içten gelen bir kabulleniştir. Ve insan, hayatı kontrol etmeyi bıraktığı an, onunla aynı hizaya gelir..