Əslində,yəqin ki,bu dünyada sevilmək istəməyən qadın olmazdı.Qadınların hamısı,özləri sevsələr də,sevməsələr də,sevilmək istəyirdilər.Hətta qadınlığın vacib şərtlərindən biri kimi qəbul etmək olardı sevilmək istəyini.Lakin mənim fikrimcə,ən yaxşı qadınlar sevmək və qarşılığında sevilmək istəyirlər.Həm də kişilərdən fərqli olaraq,yalnız biri ilə
Bir-birinə aşiq olub evlənən cütlüyün aşiqliyi həmişə elə qala bilməzdi ki...Şəxsən mənim düşüncəmə görə,intim sevgidə bir ruhanilik,müqəddəslik və eyni zamanda romantika vardı.Bir qadını sevirsənsə ,ona mütləq bu gözlə baxırsan.Onun hər əzası sənə qüsursuz,hər sözü-söhbəti,davranışı,hərəkəti mükəmməl görünür.O bütün başqa qadınlardan çox-çox yüksək durur nəzərində..Sanki bütün qadınlar adi insandır,o isə mələk...Zənnimcə,bu bir də ona görə belə olur ki,aşiq olduğun qadın hər görüşdə qarşına hazırlaşaraq çıxır.
Heç kəs ölmək istəməz.Hətta bu həyatdan qurtulmaq arzusu ilə intihara qərar verən insanlar da ölümün qorxunc soyuq nəfəsini bu qədər yaxından duyanda,o məşum qərarlarından vaz keçərək həyatı seçirlər.Bu zaman geriyə yol qalıbsa,geri qayıdır,qalmaylbsa,son anda mütləq peşmanlıq hissi ilə can verirlər.