Bir başka hasta sevgi biçimi de insanın kendi sorunlarından kaçmak için izdüşümü metodunu kullanarak "sevdiği" insanın eksik ve zayıf yanlarıyla ilgilenmesidir. Bu durumda bireyler grupların, ulusların, dinlerin davrandıkları gibi davranırlar. Kendi kusurlarına aptalca bir neşeyle göz yumarken, karşısındaki insanın en ufak kusuruna bile çok büyük duyarlılık gösterirler. Her zaman diğer kişiyi düzeltmeye ve suçlamaya çalışırlar. Eğer her iki kişi de çoğunlukla olduğu gibi böylesi davranış içine girerse, sevgi bağlılığı karşılıklı suçlama edimine dönüşür.
Eğer kendinizi severseniz, başkalarını da kendiniz kadar seversiniz. Bir başkasını, kendinizi sevdiğinizden daha az seviyorsanız, kendinizi sevmekte gerçek bir başarı sağlayamazsınız. Fakat kendiniz de dahil herkesi bir severseniz, onları tek bir kişi gibi severseniz, bu kişi hem Tanrı hem insandır. Böylece, kendisi ve diğerlerini aynı şekilde seven kişi yüce ve dürüst bir kişidir.
“Eğer birini seviyorsam herkesi seviyorumdur; dünyayı, yaşamayı seviyorumdur. Eğer birine “ seni seviyorum” diyebiliyorsam, “sende herkesi seviyorum, seninle tüm dünyayı seviyorum, sende aynı zamanda kendimi de seviyorum” da diyebilmeliyim.”