Sonra bir ışık yılında, yırtılmış ozon tabakasının altında Dünya'yı gördü. İnsanlar, çamur içindeki larvalara benziyorlardı . Küçük yıldız dehşetle baktı aşağıya. İşte tam o an ayağı bir meteora takıldı ve kaymağa başladı . Düşüyordu. Tutunabileceği birşey yoktu evrende. Tutunmak da istemiyordu zaten. ..
Işığa ve kendine veda etmenin vakti gelmişti. "Vedanin anlamı ne?" diye düşündü sonra. Anlamsızdı. Dünya'ya inme duygusunun bir biçimiydi veda. Bir yandan da kaymaya devam ediyordu. Sonçabasını aşağıdaki Dünya kirliliğine düşmemek için harcadı ve kılpayı kurtuldu bundan.
Evren
Küçük bir okyanusmuş meğer
Kıyısında yelkenliler batan
Yürümeyi yeniden öğrenen felçli bir çocuk gibi
Sokağa çıkmalıyım şimdi ve çoktandır
İhmal ettiğim dostlara yeni bir adres bırakmalıyım
Pencereleri açmalı, kitapları düzenlemeliyim
Belki bir yağmur yağar akşama doğru
Yarıda bıraktığım şiirleri tamamlarım
Aşk bitti diyordu ya bir şair
Aşk bitti işte tam da öyle