Pi
@_Huzur_
Primum non nocere!
Bursa
294 okur puanı
Ağustos 2016 tarihinde katıldı
Mesafeler Ayırmaz Birleştirir1000Kitap
Kitap insan hayatındaki tüm ilişkileri ele alan bir kitap. Psikolojiyle de harmanlanınca ortaya enfes bir şey çıkmış.
İnsanın Rabbiyle, kendisiyle, arkadaşlarıyla, ailesiyle, komşularıyla, eşyalarıyla, aklınıza gelen gelmeyen tüm varlıklarla ilişkisini ele almış.
Her ilişki birbirinden o kadar farklı ki...
Her ilişkiye aynı üslupla yaklaşmak, aynı mesafeyi göstermek, kişilik ve karakterleri yok sayarak davranmak, sana kattıkları ve senden aldıklarını düşünmeden devam etmek, seni üzen kıran şeyleri aman ilişki zarar görmesin diye halının altına saklamak, farkında olarak veya olmayarak yaptığımız çok yanlış var. Bunları ele alan bir kitap.
İnsan ilişkilerinde samimiyeti bir türlü doğru ayarlayamayan bir insanım. İlişkilerimde mesafeli olmayı pek sevmem, muhattaba göre davranmaktansa herkese aynı tavır ve içtenlikle davranmanın doğru olduğunu düşünen bir insandım.
Bu kitap mesafe kavramınının aslında çok da kötü bir şey olmadığını ve ne tür bir ilişki olursa olsun mutlaka olması gerektiğini daha iyi anlamamı sağladı.
İnsanın her daim ,karşındaki insan ne kadar yakın olursa olsun, kendine ait özel bir alanı olmalı. Hemen her şeyin bir anda hızla ilerlemesi, zamana bırakılmaması başta iyi bir şey gibi gözükse de temeli sağlam olmayan bir binaya sürekli kat çıkmaya benziyor. Bu yüzden 0 mesafeyle, birbirini çok tanımadan bilmeden temeli sağlam olmayan ilişkiler maalesef büyük bir hüsran ve patlamayla sonuçlanıyor.
Son olarak duyduğum ve çok hoşuma giden bir sözle bitirmek istiyorum:
"Herkesin her şeyi olmaya çalışırsan hiç kimsenin hiçbir şeyi olamazsın."
Korkma, Islanmak Gerek Bazen1000Kitap
"Bir kurban, bir cellat, bir kahraman, yaralı bir savaşçı, sevgiye susamış bir aşık, bir partizan, bir mümin... İnsana ne çok şey sığıyor."
"Bolluğun ortasında insanlar anlam açlığında kıvranıyor."
Her insanın dünyaya bakışı, kitap zevki, sevdiği ve onu mutlu eden şeyler farklıdır.
Ama bir kitapta aradığım, türü ne olursa olsun olmazsa olmaz dediğim şey 'samimiyettir.' Yazdıklarını bana ne kadar geçirebildiği, yüreğime ne kadar dokunabildiğidir.
Yazarın beni muhatap kıldığı üst çerçeveden bakmadığı bir fincan kahve eşliğinde(olmazsa olmaz sütlü ve tek şekerli) önem verdiği bir insan gibi beni karşına alıp konuşmasını, onu okurken satırlarda beni unutmamasını isterim.
Kemal Sayar'da bunu fazlasıyla hissettim.
Her bölümü sindire sindire okudum. O yüzden bu kadar geç bitirebildiğimi söyleyebilirim.
Kitap ile ilgili eleştirebileceğim tek yer bazı noktaların üzerinde ısrarla durması olabilir. Belki bazı arkadaşları bu yönden biraz sıkabilir ama bana iyi geldi.
Kökeni nisyan(unutmak) olan "İnsan" kelimesinin tam olarak hakkını veren canlılarız. Hatırlamak, tekrarlamak bu kadar korkutucu gelmemeli bence.
Kalıplaşmış ve bize dayatılmış kavramlardan uzaklaşarak "İnsan"ı merak eden, tekrarlamak isteyen, unuttuğu bazı değerleri hatırlamak isteyen her insana tavsiyemdir.
"Başka bir ruhtan yankı veren her söz, anılmayı hak eder."
Gerçekten Abdullah mıyız?
Muhammed Emin Yıldırım'ın sürekli tekrarladığı bir alıntıyla başlamak istiyorum bu incelemeye.
Kitap fena değildi ama çok fazla beklentiyle de okumamak gerek.
Bazarov okuduğum yayınevinden midir ya da karaktere ısınamadığımdan mıdır bilmem ama kendisini ve düşüncelerini oturtamadım, sırf yazılmak için yazılmış bir karakter gibi geldi. Ne kendini bize tam olarak anlatabildi ne de davranışları ile yansıtabildi.
Kitaptaki en sevdiğim şey bu çift oldu.
Vasily İvanoviç ve Arina Vlasyevna...
Ah canlarım sevgi dolu, sabır taşı çiftim... En çok size üzüldüm ben umarım huzura ermişsinizdir.
Kitap hayatımızın büyük bir bölümünü işgal eden, çok içli dışlı olduğumuz mecralarla ilgili olunca merakımı cezbetmişti. Bildiğim kadarıyla sadece bu konularla ilgili yazılmış bir kitap da yoktu.
İyi ki de okumuşum. Sanal bir dünya diye yaptığımız, önemsemediğimiz, görmezden gelip geçtiğimiz, alaya aldığımız bir çok konunun aslında ne kadar önemli olduğunu fark etmemi sağladı bu kitap.
Tuhaf yaratıklarız gerçekten, o sanal dünyanın arkasında gerçek siluetler, insanlar, duygular olduğunu unutuyoruz bezen. Farketmeden beğendiğimiz, retweetlediğimiz kınadığımız, normalleştirdiğimiz, alaya aldığımız bazı şeylerin aslında birçok insana ve kendimize ne kadar zarar verebileceğini gözden kaçırabiliyoruz.
Her şey de olduğu gibi özellikle bu kadar hayatımızda yer kaplayan telefon, internetin bilinçli kullanımı da en az günlük hayatımızdaki rutin şeyler kadar önemli olmalı. Farkındalığını attırmak isteyen her insanın okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
"Kıyamet var. Nefeslerimizin hesabını vereceğiz. Er geç dirileceğiz ve Allah konuştuğumuz sözleri, konuşmayanların susmalarını, dinlemeyenlerin tenezzülsüzlüklerinin hesabını soracak."
