Rica ederim, söyleyiniz, insan kendinden nefret ederse, birini sevebilir mi? Kendi kalbi ile barışık olmazsa başkalarıyla iyi geçinebilir mi? Kendi varlığından canı sıkkın ve yorgun ise topluluğa hoşluk getirebilir mi?
Eğer uyruklarımdan olan yüze gülme, oyunlar, hatırşinaslık, iki yüzlülük ve kurnazlıklar, erkekle kadın arasındaki bağı durmadan desteklemese, korumasa, her gün ne kadar boşanma, ne kadar uğursuz olaya tanık olurduk!